آیا وقت آن رسیده که تلفن همراهتان در یافتن جای پارک کمکتان کند؟

[Azadi.Isatis]

در بیشتر شهر های بزرگ اپراتور های تـلفن همراه شروع به استفاده از تکنولوژی هائی کرده اند که برای یافتن محلّ دقیق گوشی های همراه از برج هایی بلند، و گاه از ماهواره ها، علائمی مخابره می کنند.

شما یک قرار ملاقات مهمّ در مرکز شهردارید و برای رسیدن به آن دیر کرده اید. ترافیک وحشتناک سنگین است. سعــی مــی کنید میان بُر بزنید امــّا به زودی در می یابید کوچه های فرعی هم شلوغ تر از خیابان های اصلیند. اعصابتان خراب

شده. به هر مصبیتی هست خود را به محلّ قرار می رسانید و دنبال یک جای پارک برای اتوموبیلتان می گردید، امـّا سر تا سر خیابان حتـّی یک جای پارک هم پیدا نمی شود.



حالا دنبال پارکینگ های محلّ می گردید، امـّا جلوی درب ورودی همه آنها هم تابلوی "ظرفیّت تکمیل است" خودنمائی می کند. با کف هر دو دست روی فرمان می کوبید و غرّ ولند می کنید. دو سه بلوک پائین تر و بالا تر از محلّ ملاقات کذائی با

ماشینتان به دنبــال یافتن جای پارک پرسه می زنید و بنزین گران قیمت را مــی سوزانیــد. آلودگــی هوا شمــا را به ســرفه می اندازد و سرفهء شما سرشار از CO2 است.

با تمــام این ها نـهایتآ دوبــله پـارک مـی کنید و پی جریمه شدن را به تـنتان می مالید. به سرعت به سوی محل ملاقات می دوید، امــّا وقتی به آنجا می رسید در می یابید که کسی آنجا نیست چون محلّ گرد هم آیی تغییر کرده است!

تمام این مشکلات ناشی از سیستم ضعیف اطـّلاع رسانی است، که حلّ آنها به کمک مجمــوعه ای جـدیـد از دستــاورد هــای تکنولوژی ارتباطات امکان پذیر شده است. بــا بهره مند شدن از مزایای جــدیــد تلفن های هوشمند و شبکه های Wi-Fi

می توان برنامه ریزی شهری را بهتر سازمان دهی کرد، نحوه بر قراری ارتباطات بین افراد را متحوّل نمود، و شهر ها را به جائی آرام تر و دلپذبر تر برای زندگی تبدیل کرد.

در بیشتر شهر های بزرگ اپراتور های تـلفن همراه شروع به استفاده از تکنولوژی هائی کرده اند که برای یافتن محلّ دقیق گوشی های همراه از برج هایی بلند، و گاه از ماهواره ها، علائمی مخابره می کنند. با تمام این ها، شهر های بزرگی مثل

سانفرانسیسکو، هیوستون، و فیلادلفیا هنوز در حال برنامه ریزی برای نصــب شبــکه های Wi-Fi بــر فــراز شهرند. هر سلـّول یک شبــکهء Wi-Fi می تواند در آن واحد تشخیص بدهد چند کامپیوتر با آن در تماسند. این سیستم

سلـّولی همچنین می تواند تشخیص بدهد گوشی ها در چه موقعیّت هایی در هر شهر قرار دارند – و البتـّه می دانیم بیشتر بزرگسالان این روز ها گوشی همراه دارند.

یک سیستم Wi-Fi همچنین می تواند جائی را که افراد در حال کار با لپ تاپ ها، یا با PC هایشان هستند را نیز شناسائی کند و در صدی از فضای اطّلاعاتی را که هر یک از آنها در آن واحد اشغال کرده، اعمّ از این که برای ارسال داده ها

باشد، یا دریافت آنها، موسوم به "MySpace"، دقیقآ مشخـّص کند.

صحبت از تجزیهء داده هایی ارسالی از منابعی نا مشخـّص است، که در سطوحی بالا از جوّ زمین انباشته شده اند. لذا، نقض حریم خصوصــی شمــا، یــا رد بابی محلّ استقرارتان در هر لحظه اصلآ مطرح نیست و نگرانی در این مورد بیجاست.

با در کنار هم قرار دادن این گونه داده ها می توان نقشه ای بدست آورد که نشان دهندهء حرکت کلــّی جمعیـّت، یا تغییراتی که در طول روز در زندگی شهری رخ می دهد باشیم. صاحب نظران در این زمینه معتقدند این یکی از راه های وارد کردن

اطـّلاعات شهری روی اینترنت است تا به کمک آن شهروندان و مدیران شهری بتوانند راه حلّ هایی منطقی تر برای کنار آمدن با آنها پبدا کنند.

عصـّاف بیدرمن ، دانشجوی سرگشتهء تحصیلات تکمیلی رشته مدیریّت شهری دانشگاه MIT که در Senseable City Lab آن دانشگاه مشغول تحقیقات است می گوید، "ما داریم سعی می کنیم یک مدیریّت تلفیقی از انسان و

کامپیوتر برای شهر ها بوجود بیاوریم."

آزمایشگاه مذکور، به ریاست پروفسور کارلو راتــّّی ، جای خوبی است برای مشاهده تحوّلات آینده. محقـقــّین کار خود را از شهر گراتـز در استرالیا شــروع کــرده انــد، چون موفـّق به جلب همکاری شرکت تلفن همراه آن کشور شده اند.

محقـّقین دانشگاه MIT رأس ساعاتی معیّن از شبانه روز آمار زنگ خوردن گوشی های شهر گراتز را کنترل می کنند. بیدرمن و همکارش آندرئاس سوتسوک به من نشان دادنــد وقتی ایــن داده ها را روی نقشه بیاورند حاصل کار چگونه به نظر می

رسد. شما وقتی مردم گوشی هایشان را روشن می کنند بیدار شدن گراتز را می بینید. هر یک از مشترکین که گوشی خود را روشن کند یک نقطهء کوچک روی نقشه آن را نشان می دهد. شما می توانید ببینید چگونه این نقطه ها در حومه های شهر در

صبح هنگام مجتمعند. با نزدیک شدن زمان اوج ترافیک، نقطه ها کم کم به سمت مناطق تجاری شهر حرکت می کنند.

با گذشت زمان خوشه های نقطه ها باز هم جا به جا می شوند. محقــّّقین در این آزمایشگاه دارند نقشهء مشابهی از نقطه ها را روی آن قسمــت از شبــکهء Wi-Fi شهر ماساچوست، که چتری است بر فراز MIT ترسیم می کنند. وقتی

آنها گذشت زمان را سریع کنند شما می بینید چگونه دانشجــویان و اعضــای هـیئت های علمی دانشگاه لپ تاپ هایشان را جا به جا می کنند.

سوتسوک می گوید، فعـّالیـّتی که در دانشکده ها جریان دارد تنها پس از ساعت 11 شب به خوابگاه ها منتقل می شود، که برای MIT خیلی معمولی است، امّا وضع در دیگر نقاط شهر فرق می کند.

خوب، حالا فایدهء این کار ها چیست؟

برخی از فواید احتمالی آن از هم اینک آشکار است. برنامه ریزان امور شهری، شهر سازان، خرده فروشان، و غیره می توانند دریابند مردم در چه ساعاتی به چه مکان هایی می روند، و این به آنها کمک می کند تصمیمات بهتری در مورد ساخت جادّه ها،

ساختمان ها، و ارائهء خدمات شهری بگیرند.

رانندگان می توانند الگو های ترفیکی را مشاهده کنند و قبل از رسیدن به گره های ترافیکی تغییر مسیر بدهند. در هنکام بروز فجایع طبیعی، مسئولین می توانند مشاهده کنند که مردم دارند با هجوم به یکی از خروجی ای شهر ایجاد راه بندان ایجاد می کنند و

آنها را به خروجی های دیگر هدایت کنند.

مسأله زمانی جالب تر خواهد شد که شهر ها و شرکت ها به ارسال علائم دیگری برای تکمیل این گونه نقشه ها ارسال کنند.

یک نمونهء ساده تاکسی های منهتن است. هر کدام از آنها ممکن است یک دستگاه بی سیم داشته باشند، که دائمآ سیستم مرکزی شرکت تاکسی رانی را در جریان موقعیـّت خود قرار می دهد. به این ترتیب، برای تاکسی گرفتن کافی خواهد بود روی گوشی

همراهتان نزدیک ترین تاکسی خالی را رد یابی کنید و آنگاه به رانندهء آن زنگ بزنید تا دنبالتان بیاید.

بعد نوبت به پارک کردن ماشینتان می رسد، که به درد سر بزرگی برای انسان ها و محیط زیست در زمان ما تبدیل شده است.

در ماه آوریل شهر هیوستون در ایالت تگزاس آمریکا کنترانی برای نصب 1.500 دستگاه پارکومتر با یک شرکت امضاء کرد. این دستگاه ها از طریق شبکهء Wi-Fi به اینترنت متــّصل می شوند. آن ها فعلآ می توانند ملبغ حقّ پارک را از

طریق گوشی های همراه، یا کارت های اعتباری دریافت کنند.

امّا بیائید تصوّر کنیم هیوستون هر کدام از پارکومتر هایش را همچنین مجهّز به یک حس گر مادون قرمز کند که بتواند تشخیص بدهد آیا هر اتوموبیل درست در جای خودش پارک کرده است یا خیر؟ در آن صورت پارکومتر مذکور همچنین با کمک شبکهء

ارتباطی Wi-Fi خود می تواند به مسئولین شهری اعلام کند که کدام جای پارک ها در شهر خالی هستند.

در عین حال، یک خانم راننده می تواند با گوشی همراه خود به اطـّلاع مسئولین شهری برساند که در جستجوی یک جای پارک است. از آنجا که سیستم از محلّ او خبر دارد، می تواند نزدیکترین جای خالی پارک را سریعآ به او نشان بدهد.

در واقع، همانطور که سوتسوک با یک اخم کوچک یاد آور می شود، سیستم می تواند همچنین به رانندگان محلّ دیگر رانندگانی را هم که در نزدیکی او دنبال جای پارک می گردند را نشان بدهد!

"آنوقت شما خواهید توانست رقبای خود را ببینید، و در یابید کدامیک قادرید زود تر جای پارک خالی مورد نظر را تصاحب کنید!

این می تواند جالب تر از اصل مطلب باشد

و بالأخره، می رسیم به مشکل دیر رسیدن به یک محلّ ملاقات و دریافتن این مسأله که سالن ملاقات تغییر کرده است. وقتی یک شهر آنلاین باشد، خواهد توانست پیام های SMS عمومی را در تابلو های شهری درج کند. به این ترتیب خانم یا آقای

مورد نظر پیام مربوطه را صرف نظر از این که در چه موقعیــّت مکانی باشد دریافت خواهد کرد.

دانشگاه MIT همچنین در حال آزمایش سیستمی است که پیام ها را در اطاق یا مکان خاصـّی می گذارد. هر کس وارد محیط مذکور شود آن پیام را روی گوشی همراه، یا کامپیوترش دریافت می کند.

در تصویری که MIT از آینده ترسیم می کند، شما به سوی آن قرار ملاقات حرکت می کنید و شهر هوشمند مسیر حرکتتـان را تعیین می کند. وقتی به محدودهء مــورد نظــرتان رسیـدیـد شهر مجدّدآ شما را به سمت یک پارکینگ مناسب هدایت می

کند. اگر محلّ ملاقات تغیـیر کرده باشد تلفن شما به موقع زنگ خواهد خورد و شما پیامی در مورد زمان و مکان جدید آن دریافت خواهید کرد.

البتــّه امکان سوء استفاده از چنین سیستمی هم وجود دارد. "هکرها" امکان رد یابی افراد را به دست خواهند آورد. شرکت ها به ارسال پبام های spam برای افراد مهمـّی کــه در کنفــرانس ها هستـند مـی پـردازند. امـّا روی هم رفته به

نظر می رسد در عصر جدید ارتباطات بعضی از مشکلات قدیمی زندگی شهری حلّ خواهند شد.

taliyanews.ir