مرکز انجمنهای تخصصی

تو حتي اين روزها کنار سايه ات هم راه مي افتي
غزل در باد خواهي خواند، سخن با باد خواهي گفت .......

تاج از فرق فلک برداشتن
تا ابد ان تاج بر سر داشتن
روز در انواع نعمتها وناز
شب بتي چون ماه در بر داشتن
برتو ارزاني که ما را خوشتر است
لذت يک لحظه مادر داشتن.

نيست در سوداي زلفت کار من جز بي قراري
اي پريشان طره تا چندم پريشان مي گذاري

سلام
مهرداد گليايئ, behnaz, هدف اصلي اين تاپيک ارسال بيت هايي از اشعار شاعران است. ترانه معمولا در مشاعره کاربرد ندارد.
دوستان سعي کنند از قالب مفردات (تک بيتي ها) يا از قالب دوبيتي و رباعي در اين تاپيک استفاده کنند.

با تشکر

يک جرعه مي زملک کاوس به است
از تخت قباد و مملکت طوس به است

هز ناله که رندي به سحر گاه زند
از طاعت زاهدان سالوس به است

(خيام)

تا كي به تمناي وصال تو يگانه
اشكم شود از چشم چون سيل روانه

همان منزل است اين جهان خراب
که ديده است ايوان افراسياب

بيا تا گل برافشانيم و مي در ساغر اندازيم
فلک را سقف بشکافيم و طرحي نو در اندازيم

معيار دوستان دغل روز حجت است

قرضی به رسم تجربه از دوستان طلب

(صائب تبريزی)

با شمع گفتم: از چه سرت مي‌دهي به باد؟ ****** گفت: آن سري كه سجده ندارد چنين خوش است

تو گوهر بين و از خرمهره بگذر
ز طرزي کان نگردد شهره بگذر

روى تو، گل تازه و خط، سبزه نو خيز ***** نشكفته گلى همچون تو درگلشن تبريز

شد هوش دلم ، غارت آن غمزه خونريز ***** اين بود مرا فايده از ديدن تبريز

ز دو ديده خون فشانم ز رهت ره جدايي
چه کنم که هست اينها گل باغ آشنايي