مرکز انجمنهای تخصصی

تو نازك طبعي و طاقت نياري
گر اينهاي مشتي دلق پوشان

نامرادي و مراد اين جهان
تا بجنبي بگذرد در يکزمان

نابرده رنج گنج ميسّر نميشود
مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

در ره عشق از ان سوي فنا صد خطرست
تا نگويي كه چو عمرم به سر ايد ر ستم

دائما حيران و عاجز بوده ام
کافرم گر شاد دوستان بوده ام

ما را به رندي افسانه كردند
پيران جاهل شيخانگاهها

اتحاد يار با ياران خوش است
پاي معني گير صورت سرکشست

تا کي به تمناي وصال تو يگانه
اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

هر دم از اين باغ بري مي رسد
تازه تر از تازه تري مي رسد

در صومعه سينه ما يار مقيم است
ما از نظرش صوفي صافي صفائيم

شاعر:شاه نعمت الله ولي

مزن بر سر ناتوان دست زور
که روزي در افتي به پايش چو مور

روز آمد و برکشید خورشید علم
شب کرد ازو هزیمت و برد حشم
گویی ز میان آن دو زلفین به خم
پیدا کردند روی آن شهره صنم

ببخشید اگه بد نوشتم
این جزو اولین پستهای منه تو این انجمن
وقت نکردم قوانینش رو هم بخونم