مرکز انجمنهای تخصصی

در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
حاصل خرقه و سجاده روان دربازم

مرا در خانه سروي هست كاندر سايه ي قدش
فراغ از سرو بستاني و شمشاد چمن دارم

من مست تو ديوانه ا را که برد خانه
صد بار تو را فتم کم خوردوسه پيمانه

هزار حيله برانگيخت حافظ از سر فکر
در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

در اين بنبست کج و پيچ سرما
اتش را به سوختبار سرود و شعر فروزان ميدارند

دلا تا کی در این زندان فریب این وآن بینی
یکی زین چاه ظلمانی برون شو تا جهان بینی

تکيه بر تقوا و دانش در طريقت کافريست باغبان گر صد هنر دارد توکل بايدش


حضرت مولانا

شربت و قند و گلاب از لب یارم فرمود
نرگش او طبیب دل بیمار من است

دوست عزیز ghadami2005 لطفا نظم تاپیک را رعایت کنید و طبق آخرین حرف شعر قرار بدین
آخرین حرف ت

طريقت بجز خدمت خلق نيست
به سجاده و تسبيح و دلق نيست

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است
همواره مرا کوی خرابات مقام است

تا تواني دلي بدست آور
دل شكستن هنر نمي باشد