مرکز انجمنهای تخصصی

دل اگر خدا شناسي همه در رخ علي بين
که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت
که اگر سر برود از دل و از جان نرود

در اين سراي بي كسي كسي به در نمي زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمي زند
گذر گهيست پر ستم كه اندرو به غير غم
يكي صلاي آشنا به رهگذر نمي زند

دعاي گوشه نشينان بلا بگرداند
چرا به گوشه ي چشمي به ما نمي نگري

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست
جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

تیر از کمان چو رفت نیاید به شست باز
پس واجب است در همه کاری تاملی

يا رب اين نو دولتان را با خر خودشان نشان
كين همه ناز از غلام ترك و استر مي كنند

در اين دنياي بي حاصل چرا مغرور مي گردي؟
سلمان گر شوي آخر خوراک مور مي گردي

يكي تيغ داند زند روزگار
يكي را قلم زن كند روزگار

روی خاکی و نم چشم مرا خار مدار
چرخ فیروزه طربخانه از این کهگل کرد

دست در حلقه ی آن زلف دو تا نتوان کرد
تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

دي شيخ با چراغ همي گشت كرد شهر
كز ديو و دد ملولم و انسانم ارزوست