مرکز انجمنهای تخصصی

در خرابات مغان نور خدا مي بينم
اين عجب بين كه چه نوري ز كجا مي بينم!

مرا دردیست اندر دل که گر گویم زبان سوزد
وگر در در دل کنم پنهان از آن ترسم که مغز استخوان سوزد
منجم کوکب بخت مرا از برج بیرون کن
که من کم طالعم ترسم که آهم آسمان سوزد

در كارگه كوزه گري رفتم دوش
ديدم دو هزار كوزه گويا وخموش
ناگاه يكي كوزه برآورد خروش
كو كوزه گر و كوزه بر و كوزه فروش

شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا
این کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا

آسمان بار امانت نتوانست كشيد
قرعه كار به نام من ديوانه زدند

دست از طلب ندارم تا كام من برآيد
يا جان رسد به جانان يا جان زتن درآيد

در تيره شب هجر تو جانم به لب امد
وقتست كه هم چون مه تابان به در ايي

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زانکه چو ابری ز میان برخیزم

دم غروب ميان حضور خسته اشيا
نگاه منتظري حجم وقت را ميديد.

سلام
aseman10, ورودت را به اين انجمن خوش آمد مي گويم. دوست عزيز روال اين تاپيک به اين صورت است که دوستان با آخرين حرف شعر آخر ، شعر بعدي را مي نويسند.

دوستان شعر بعدي را با حرف (م) بگويند تا روال تاپيک به هم نخورد.
با تشکر

ميبخشيد من اشتباه كردم.
من ملك بودم و فردوس برين جايم بود
ادم اورد در اين دير خراب ابادم

مغني كجايي به گلبانگ رود
بياد آور آن خسرواني سرود