مرکز انجمنهای تخصصی

تنها همان تصویر تو در حسن همتای تو شد

گشتی چو دور از آینه , محبوب بی همتا شدی

{آزیتا(دریا)}

یار آمد و گفت خسته میدار دلت دایم به امید بسته می‌دار دلت
ما را به شکستگان نظرها باشد ما را خواهی شکسته میدار دلت

تاچند زنم زروی دریاها خشت بیزارشدم زبت پرستان کنشت
خیام که گفت دوزخی خواهد بود که رفت به دوزخ وکه آمد زبهشت

تو نیکی می کن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

{آزیتا(دریا)}

زین واقعه هیچ دوست دستم نگرفت جز دیده که هر چه داشت بر پایم ریخت

تا بوده چشم عاشق در راه یار بوده

بی آنکه وعده باشد در انتظار بوده

{آزیتا(دریا)}

هر چند بطاعت تو عصیان و خطاست زین غم نکشی که گشتن چرخ بلاست
گر خسته‌ای از کثرت طغیان گناه مندیش که ناخدای این بحر خداست

تا رفتی از کنار من ای شاه ملک دل
صف بسته است لشکر غم پیش و پس مرا
رهی

از گل طبقی نهاده کین روی منست وز شب گرهی فگنده کین موی منست
صد نافه بباد داده کین بوی منست و آتش بجهان در زده کین خوی منست

تا چند ز یاران ، خبر از من پرسی؟
ای بی خبر از من ، خبر از خویشم نیست
رهی

تا نیایی گره از کار بشر وانشود
در ما جز به ظهور تو مداوا نشود

بسمه تعالی

با سلام

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
قصه ی بی سر و سامانی من گوش کنید

یا علی مدد