مرکز انجمنهای تخصصی

بـــسان مــــاه مــیمانــد رخ زیـــبـای یـــارم
ببین ماه آمده مهمان شده در کویم امشب

(همین الان)

به هر بزمی گلی , شمعی رخ افروخت

هزاران بلبل و پروانه آنجاست

مرا هم دل به سویی می کشاند

همان جانب که آن جانانه آنجاست

{آزیتا(دریا)}

تو میدانی که روزم چون شب توست
سرم مشتاق حرفی از لب توست
اگر با جعفرا روزی و شبی هست
دلش امروز در تاب و تب توست

تــو را گــویم حــدیثی خـــوب گـــوش کـــن
کــه راز وصــــــــل صــد جــانانه آنــــجاست
مشوجاری پی یارت به این سمت وبه آن سو
به سوی دل برو هم کعبه و میخانه آنجاست

توکه بار رطب در سینه داری
گلویی صاف چون آیینه داری
مگر در شروه ات شکر نشاندی
که آتش در دل بی کینه داری

یکی بر خود گشا چون دانه چشمی که از زیر زمین نخلی بر آئی

یابکش یابرهان زین قفس تنگ مرا
یابرون ساز زدل این هوس با طل ما

ایــن بــار یــا بمــان نــرو یـا بــرو نیا تا کی همیشه سست خداحافظی کنیم
میخواستم جواب سلام ازتو بشنوم حالا که میـــل توســت خداحافـظی کنیم

می‌رویم امروز با صاعقه هم‌پای سفر
گردبادیم و ز سر تا به قدم، پای سفر

رندان تشنه لب را آبی نمیدهد کس گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

تیغ غیرت بر فشانم عاقبت
خاک را در خون فشانم عاقبت
گه نسیمم گاه طوفان گاه باد
عالم از غوغای من خالی نباد
ابلهان هرگز مرا نشناختند
کز برای من قفس ها ساختند
می زنم بر گرد آتش بال بال
تا بنوشم شعله ی مرگ حلال
شعله ای خواهم که خود سوزی کنم
شمع گردم شعله افروزی کنم
مرگ بر مولایتان دشوار نیست
شوق باشد جاده نا هموار نیست
شعله نوشیدم که خاکستر شوم
تا فدای قامت اکبر شوم
آتش ارزش میدهد فانوس را
موج میپیماید اقیانوس را
موج عرفان در جنون رقصیدن است
اوج آن در موج خون رقصیدن است
(شاعر بسیجی محمد رضا آقاسی)

تو که از نور خودی تابنده‌ای گر خودی محکم کنی پاینده‌ای