مرکز انجمنهای تخصصی

راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست / آن‌جا، جز آن که جان بسپارند، چاره نیست

یارم چو قدح به دست گیرد بازار بتان شکست گیرد
هر کس که بدید چشم او گفت کو محتسبی که مست گیرد
در بحر فتاده‌ام چو ماهی تا یار مرا به شست گیرد
در پاش فتاده‌ام به زاری آیا بود آن که دست گیرد
خرم دل آن که همچو حافظ جامی ز می الست گیرد

دل چون توان بریدن ازو، مشکل است این
اهن که نیست جان من اخر دل است این
سایه

دین و دل به یک دیدن باختیم و خرسندیم.......................در قمار عشق ای دل کی بود پشیمانی
شیخ بهایی

یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم / زان دو لب شیرینت صد شور برانگیزم

منکر نتوان گشت اگر دم زنم از عشق این نشه بمن نیست اگر با دگری هست

تا بگویی چند روز است از غمش در آتشم

همره این نامه با خود یک گل صد پر ببر

{آزیتا(دریا)}

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده ام چون نگاه آشنا از چشم یار افتاده ام

من را زمن بگیر و بیا اله خود باش که این من نگون بخت به روی تو حجاب است
لگام بندگی را محـــکم ببــند یــارا که چــاره ی رهایــی تنها همین طنــاب است

دو بیت از یک قصیده
جسارتا از خودم

تنم شد جان و جان لبریز از دوست

دگر من نیستم ؛ من اویم امشب

{آزیتا(دریا)}