مرکز انجمنهای تخصصی

پلنگ فحل درون من
از بوی تند تنت
ماغ عاشقانه می کشد
و اندیشه ات
می سوزاندم چنان
که قدرت فریاد
بر لبانم ، کوه آتش می شود
وی مشکنم
چون تندیس شب
در برابر نور
تو می ایی
تو می ایی
سنگین و استوار
با چشمی
ره به دیار سبز جنگل برده
با دستی
پر از شکوفه و نور
و من
می دمم در نی لبک عشق
تا تو
رقصی دوباره کنی
و جهان
دوباره شود آغاز

از تو كه گريختم

آسوده بودم كه ديگر نيستي

تا

بلند بلند دوستت بدارم

و تو

دروغم را نشنوي


[External Link Removed for Guests]


------------------------

شعر

روياي تصرف سبزينه ي كلمه اي است

در ذهنت

و لذت تحريرش

از گلويت

كلمه اي كه درخت مي شود

و آواز آوند هايش را

پرنده در منقار كوچكش

تقطيع مي كند

رويا زرين
[External Link Removed for Guests]


-----------------------------------

دور شو

خیلی دور

آنقدر که مطمئن شوی

صدایم را نمی شنوی

و باز گوش کن

باز هم دوستت دارم می آید

اما نه از دور

نزدیک

همین جا

گوش تر گن

من اینجایم

در سینه ی تو

و منتظر
[External Link Removed for Guests]


ARMIN : سه پست متوالي شما ادغام شد. طبق قوانين ارسال پست هاي متوالي مجاز نمي باشد.

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد
دل رمیده ی ما را رفیق و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
به غمزه مساله آموز صد مدرس شد


بر لوح نشان بودنی ها بوده ست
پیوسته قلم زنیک و بد فرسوده ست
از روز ازل هر آنچه بایست بداد
غم خوردن کوشیدن ما بیهوده ست


نیکی و بدی که در نهاد بشر است
شادی وغمی که در قضا و قدر است
با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل
چرخ از تو هزار بار بی چاره تر است


گر بر فلکم دست بدی چون یزدان
برداشتمی من این فلک را ز میان
از نو فلکی دگر چنان ساختمی
کازاده به کام دل رسیدی آسان


گویند هر آن کسان که با پرهیزند
زان سان که بمیرند چنان برخیزند
ما با می و معشوق از آنیم مدام
باشد که به حشرمان چنان انگیزند


ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل
زین پس چو نباشیم همان خواهد بود


از جمله ی رفتگان این راه دراز
بازآمده ای کو که به ما گوید راز
زنهار در این دو راهه ی آز و نیاز
چیزی نگذاری که نمی آیی باز


آورد به اضطرارم اول به وجود
جز حیرتم از حیات چیزی نفزود
رفتیم به اکراه و ندانیم چه بود
زین آمدن و بودن و رفتن مقصود

می توانم عبور کنم از تو
همچو ردپایی که در برف
می توانم ذوب شوم در تو
تمام زمین
دو راهی پیچیده ای ست
پر از علامت ممنوع
و هیچ نقشه ای مرا به راه نبرده است
همیشه اشتباه می کنم
و آن سوی هر دو راهی ساده
تکه های سرنوشت مرا
باد می برد

سلام
mehrbanoo, ممنون از مطالب زيبايت.
به دليل وجود تاپيک هاي مختلف شعر در اين انجمن ارسال پست هاي متوالي در فاصله کمتر از يک روز مجاز نمي باشد. سه پست متوالي شما ادغام شد. لطفا در ارسال هاي بعد اين مساله را رعايت کنيد.
با تشکر

دیشب خواب یه عالمه ستارة قرمز دیدم ؛
یادمه شب قبل از رفتن تو هم خواب ستارة قرمز دیده بودم ؛
یعنی امروز چی می شه ؟؟؟
بازم کسی می ره ؟؟؟ یا تو قراره برگردی ؟!!
DON LEO

خانه ام ابري ست اما

ابر بارانش گرفته است.

در خيال روزهاي روشنم کز دست رفتندم

من به روي افتابم

مي برم در ساحت درِيا نظاره

و همه د ريا خراب و خرد از باد
و به ره ني زن که دايم مي نوازد ني.در اين دنياي ابر اندود

راه خود را دارد اندر پيش.////