مرکز انجمنهای تخصصی

تنی پیدا کن از مشت غباری تنی محکم تر از سنگین حصاری
درون او دل درد آشنائی چو جوئی در کنار کوهساری

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور

کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

{آزیتا(دریا)}

روزی که شد افراخته ایوان قصر رفعتش / بوده زمین مشت گلی کز دست بنا ریخته

هرکس به طریقی دل ما میشکند بیگانه جدا دوست جدا میشکند
بیگانه اگر میشکند حرفی نیست از دوست بپرس که او چرا میشکند

دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر کز دام و دد ملولم و انسانم آرزوست
زاین همرهان سست‌عناصر دلم گرفت شیر خدا و رستم دستانم آرزوست
گفتم که یافت می‌نشود جسته‌ایم ما گفت آنچه یافت می‌نشود آنم آرزوست

مولانا جلال الدین رومی

تنم افتاده خونین زیر این اوار شب ، اما
دری زین دخمه سوی خانه خورشید ، بگشادم
سایه

من همان مجنون مست یاغیم صبح و شب محتاج جام باقیم
یــــک شــــــب کنــــار زاهــد و یــــک شــــــب کنار ســــاقیم

مسلم اول شه مردان علی عشق را سرمایه ی ایمان علی
از ولای دودمانش زنده ام در جهان مثل گهر تابنده ام
نرگسم وارفته ی نظاره ام در خیابانش چو بو آواره ام

مرا نه سر نه سامان آفریدند پریشانم پریشان آفریدند
پریشان خاطران رفتند در خاک مرا از خاک ایشان آفریدند

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند / گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

امروز عزیز همه عالم شدی اما
ای یوسف من حال تو در چاه ندیدند
سایه

دوست دارم شمع باشم تاکه خود تنها بسوزم بر سر بالینت امشب از غم فردا بسوزم(اصلیش اینه)
در میان گیر و دار عاشقی دختری آخر نجاتم میدهد....(اینم همینطوری)