مرکز انجمنهای تخصصی

در چمن باد بهاری ز کنار گل و سرو به هواداری آن عارض و قامت برخاست

مست بگذشتی و از خلوتیان ملکوت به تماشای تو آشوب قیامت برخاست


حافظ

تو نباشی می پره عطرتم از پیرهنت می خوام آروم شم تو نمی ذاری


هردو بی رحمن عشقو بیزاری همه دنیامو زیرو رو کردم


تو رو شاید دیر آرزو کردم

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

{آزیتا(دریا)}

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز
با بال و پر سوخته پرواز چه سازم
‏(سایه‏)‏

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

دیدم به خواب نیمه شب خورشید و مه را لب به لب
تعبیر این خواب عجیب، ای صبح خیزان، چون کنید؟
‏(سایه‏)‏

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند

دردم از یار است و درمان نیز هم

دل فدای اون شد و جان نیز هم

{آزیتا(دریا)}

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند

دوست آن باشد که گیرد دست دوست

در پریشان حالی و درماندگی

{آزیتا(دریا)}

یکی نبود ازین میان که تیر بر هدف زند
دریغ اگر کمان کشی دلاوری درامدی
سایه

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور

کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

{آزیتا(دریا)}