مرکز انجمنهای تخصصی

تو به اشتباه روزی قدمی به خانه ام نه

که رسد دلی به کامی , چو کنی تو اشتباهی

یکی مرغ چمن بود ، که جفت دل من بود
جهان لانه او نیست ، پی لانه بگردید

دیشب غم دل به دل بگفتم به نهفت ؛ انشا کردم

چون صبح دمید , دیگری هم می گفت ؛ حاشا کردم

من بودم و دل راز مرا فاش که کرد؟ ؛ ای وای به من

دیگر غم دل به دل نمی باید گفت ! ؛ بیجا کردم

{آزیتا(دریا)}

من مگر طالع خود در تو توانم دیدن / که تو ام آینه ی بخت غبار آگینی

یا رب آن نوگل خندان که سپردی به منش

می سپارم به تو از دست حسود چمنش

{آزیتا(دریا)}

شب تار است و ره وادی ایمن در پیش / آتش طور کجا موعد دیدار کجاست

تا رهایی یابم از سر پنجه ی آز و هوس

سعی ها کردم ولی در چنگ غلابم هنوز

{آزیتا(دریا)}

ز من مپرس که کبکم خروس میخواند / چو من ز حسن طبیعت که قدر میداند

دردم از یار است و درمان نیز هم

دل فدای او شد و جان نیز هم

{آزیتا(دریا)}

مست است زمین زیرا خورده است به جای می / در کاس سر هرمز خون دل نوشروان

نی بزن به آرامی ؛ یار آشنای ما

تا که گوش نامحرم , نشنود نوای ما

{آزیتا(دریا)}

آن را که عقل و همت و تدبیر و رای نیست / خوش گفت پرده دار که کس در سرای نیست