مرکز انجمنهای تخصصی

مردانگي آموز اگر طالب فيضي
هرگز نخورد آب زميني كه بلند است

تانگشتی کوه کن شیرینی هجران ندانی
نازپرورده ره آورد دل پر خون نداند

دل من حالت پروانه دارد / به آتش سوختن پروا ندارد

در ر ز شوق برآرند ماهیان به نثار / اگر سفینه حافظ رسد به دریایی

یابکش یا برهان زین قفس تنگ مرا یا برون ساز ز دل این هوس باطل ما
لایق طوف حریم تو نبودیم اگراز چه رو پس زمحبت بسرشتی گل ما؟

ای بخارا شاد باش و دیر زی / میر,زی تو شادمان آید همی

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم / دولت صبح آن مونس جان ما را بس

ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی / عیش بی یار مهیا نشود یار کجاست

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار / که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر / کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام / شمه ای از نفحات نفس یار بیار

راز دل را نتوان پیش کسیباز نمود
جز بر دوست که خود حاضر و پنهانش نیست
(امام خمینی )

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.