مرکز انجمنهای تخصصی

ما چون دو دريچه روبروي هم
آنگاه نه ، زهر بگو مگوي هم

من آن گلبرگ مغرورم که مي ميرم ز بي آبي
ولي با خفت خواري پي شبنم نمي گردم

مبين سبب زنخدان كه چاه دراز است
كجا روي اي دل بدين شتاب كجا

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پيراهن صبوري ايشان دريده اي

يارب به خدايي خداييت
وان گه به کمال پادشاييت

کز عشق به غايتي رسانم
کاو ماند اگر چه من نمانم

با عرض معذرت دو بيت رو با هم گفتم که معني کامل رو بده.

مکن ز غصه شکايت که در طريق طلب
به راحتي نرسيد آنکه زحمتي نکشيد

دلم از صومعه بگرفت و خرقه سالوس
كجاست دير مغان و شراب ناب كجا

ايام گل چو عمر به رفتن شتاب كرد
ساقي به دور باده ي گلگون شتاب كن

نخفته‌ام ز خيالي که مي‌پزد دل من
خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست

ترسم نرسي به کعبه اي اعرابي
اين ره که تو ميروي به ترکستان است

توا نا بود هر كه دانا بود
ز دانش دل پير برنا بود.

در مذهب ما باده حلال است وليکن
بي روي تو اي سرو گل اندام حرام است