مرکز انجمنهای تخصصی

تا کي غم آن خورم که دارم يا نه
وين عمر به خوشدلي گذارم يا نه
پرکن قدح باده که معلومم نيست
کاين دم که فرو برم برآرم يا نه

همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس / که دراز است ره مقصد و من نو سفرم

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم / ای بی خبر ز لذت شرب مدام ما

ای ماه منیرم چه بخواهی چه نخواهی
من بر تو اسیرم چه بخواهی چه نخواهی
بردل شده تا زلفت کجت خانه امید
از غیر تو سیرم چه بخواهی چه نخواهی

يا رب اين شمع دل افروز ز کاشانه کيست
جان ما سوخت بپرسيد که جانانه کيست

تو گفتی که پس از سیاه رنگی نبود پس موی سیاه من چرا گشت سفید.............

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

من بر همان عهدم که با زلف تو بستم
پیمان شکستن نیست در ایین مردان

نمی دانم چه می خواهم بگویم زبانم در دهان باز بسته است
در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکست است

تا چشم بشر نبیندت روی / بنهفته به ابر چهر دل بند

در مذهب طریقت خامی نشان کفر است / اری طریق دولت چالاکی است و چستی

یک شب به شتاب رفتنم را دیدی
دل را به افق سپردنم را دیدی

تا آمدم از مهر تو تقدیر کنم
شب رفت و به چشم مردنم را دیدی