مرکز انجمنهای تخصصی

میرفتم و خون دل براهم میریخت دوزخ دوزخ شرر ز آهم میریخت
می‌آمدم از شوق تو بر گلشن کون دامن دامن گل از گناهم میریخت

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود وین راز سر به مهر به عالم سمر شود
گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود ولیکن به خون جگر شود

دیشب که دلم ز تاب هجران میسوخت اشکم همه در دیدهٔ گریان میسوخت
میسوختم آنچنانکه غیر از دل تو بر من دل کافر و مسلمان میسوخت

تاب بنفشه میدهد طره مشکسای تو / پرده غنچه می درد خنده دلگشای تو

واعظ ما بوی حق نشنید کاین سخن / در حضورش نیز می گویم نه غیبت میکنم.

‏(‏انگار اینجا طلسم شده اخه چرا؟ ؟ ؟ ؟‏)‏

رفیق خیل خیالم و همنشین شکیب / قرین اتش هجران وهم قران فراق

قطره ای دانش که بخشیدی ز پیش / متصل گردان به دانش های خویش

شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان / که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

نرفتم به محرومی از هیچ کوی/ چرا از در حق شوم زرد روی

یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد / بیا کاین داوری ها را به پیش داور اندازیم

مران پهلوان جهاندیده را سرافراز گرد پسندیده را
همیشه دل و هوشش آباد باد روانش ز هر درد آزاد باد