مرکز انجمنهای تخصصی

تو گوی سبقت از عشق هم ربودی!
اگر عاشق نبودی پس چه بودی؟
(همراه)

یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن / وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش

شبی ( مارکنی ) را بدیدم به خواب

قرین غم و غصه ی بی حساب

{آزیتا(دریا)}

به شوق چشمه نوشت چه قطره ها که فشاندم / ز لعل باده فروشت چه عشوه ها که خریدم

من حقیقت بینم ای خوش بین , نباشم خود فریب

گر نمک ریزند بر زخمم , بگویم مرهم است؟

می زنندم نیش بر دل , کی توان پنداشت نوش؟

گر کسی سوهان روحم شد , بگویم همدم است ؟

{آزیتا(دریا)}

تَرَک خورد جام احساس من
در آن جنگ عقل با عشق تن به تن

(همراه)

نه آن جام پر از زهرم که باید کوفت بر سنگم

نه آن افسانه ی تلخم که باید برد از یادم

{آزیتا(دریا)}

مرا به دور لب دوست هست پیمانی/ که بر زبان نبرم جز حدیث پیمانه

هرازگاهی به دور از عقل بنوشم می، عجب کاری!
که این می بهتر از عشقی است که گشته مردم آزاری
(همراه)

یک سبد انگور همچون چلچراغ

بر سرش بود و برون آمد ز باغ

باز یاری در پی آن یار شد

داستان بار دگر تکرار شد

{آزیتا(دریا)}

دستمایه ی احساس تو از دور عیان است
چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است
(همراه)

تو در ملک شریعت پادشاهی

فلک درگاه و کیهان دستگاهی

به دریای حقیقت ناخدایی

به صحرای حقیقت شاهراهی

{آزیتا(دریا)}