مرکز انجمنهای تخصصی

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی / پیشتر زانکه چو گردی ز میان برخیزم

من آن عودم که در آتش بسوزم

که بوی خوش رسانم بر مشامی

به ناکامی بسازم تا رسانم

دل محبوب ناکامی به کامی

{آزیتا(دریا)}

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدم
ویران شود این شهر که میخوانه ندارد

دریغ و درد که در جستجوی گنج حضور / بسی شدم به گدائی بر کرام و نشد

در رفع حجب کوش نه در جمع کتب کز جمع کتب نمی‌شود رفع حجب
در طی کتب بود کجا نشهٔ حب طی کن همه را بگو الی الله اتب

بوی گلها دل ز دستم می برند

تا گلستان مست مستم می برند

مژده ی فصل بهارم می دهند

در چمن بهر نشستم می برند

{آزیتا(دریا)}

دیشب که دلم ز تاب هجران میسوخت اشکم همه در دیدهٔ گریان میسوخت
میسوختم آنچنانکه غیر از دل تو بر من دل کافر و مسلمان میسوخت

تا که تو چون غنچه شکوفا شوی

مایه ی آرامش دلها شوی

با دم همت به تو جان می دهم

تا تو شوی زنده , روان می دهم

{آزیتا(دریا)}

مخدوم شمس دين است تبريز رشك چين است *** اندر بهار حسنش شاخ و شجر به رقص آ

آن برگ گل است یا بناگوش / یا سبزه به گرد چشمه ی نوش

شراب و عیش نهان چیست کار بی بنیاد / زدیم بر صف رندان و هر چه بادا باد

در یک نگاه ؛ صد سخن بی جواب داشت

در نقطه ی سیاه ؛ هزاران کتاب داشت

{آزیتا(دریا)}