مرکز انجمنهای تخصصی

تو بدری و خورشید تورا بنده شده ست / تا بنده تو شده ست تابنده شده ست
زان روی که از شعاع نور رخ تو / خورشید منیر و ماه تانبده شده ست

تو اول روز درس خویش با نام خدا گفتی

تو با صبر و تحمل از الف تا حرف یا گفتی

{آزیتا(دریا)}

یا رب غم آنچه غیر تو در دل ماست بردار که بیحاصلی از حاصل ماست
الحمد که چون تو رهنمایی داریم کز گمشدگانیم که غم منزل ماست

تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون / کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

دوش در شبچراغ خنده ی دوست

نقش صبح سپید می دیدم

چون ز گلخانه ی تبسم او

غنچه های امید می چیدم

{آزیتا(دریا)}

یاد تو شب و روز قرین دل ماست سودای دلت گوشه نشین دل ماست
از حلقهٔ بندگیت بیرون نرود تا نقش حیات در نگین دل ماست

تو باش شمع دلارای خلوت طبعم

توباش لطف بهاران گلشن شعرم

{آزیتا(دریا)}

ما را سری است با تو که گر خلق روزگار / دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

معنی گویای کلامم تویی

روح سخن , جان کلامم تویی

مستیم از مستی چشمان توست

روشنی خنده ی جامم تویی

{آزیتا(دریا)}

يک سبد گل را نثار پاي تو خواهم نمود
فارغ از این بار سنگین که کمر کرده خمود
پاک کردم سفره دل را از آن رنگ و ریا
کاش آگاه می شدی اين دل ميزبان تو بود
(همراه)

دیده در پیچ و تاب گیسوی شب

در پی چهره ی سحر می گشت

چون نمی یافت آنچه را می جست

از همان راه رفته بر می گشت

{آزیتا(دریا)}

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن / که دوست خود روش بنده پروری داند