مرکز انجمنهای تخصصی

رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس / تا به خاک در آصف نرسد فریادم

مخرام بدین صفت مبادا/کز چشم بدت رسد گزندی

ياد دوستان را هميشه من به جا آورده ام
در نمازم بهرتان هر روز دعائي خوانده ام
گر به طوفان زمانه جسم من پيچيده است
در عوض نام شما را در معلا برده ام

(همراه)

مایه اصل و نصب در گردش دوران زر است دائما خون میخورد تیغی که صاحب جوهر است

دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست جای چشم ابرو نگیرد گر چه او بالاتر است

شصت و شاهد هر دو دعوای بزرگی می کنند پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است

اهن و فولاد از یک کوره می ایند برون ان یکی شمشیر گردد دیگری نعل خر است

گر ببینی ناکسان بالا نشینند صبر کن روی دریا کف نشیند،قعر دریا گوهر است

تا بشناسی که تو خود کیستی؟

آدمیی یا ملکی , چیستی؟

در بر تو آینه داری کنم

فکر خدایی تو یاری کنم

{آزیتا(دریا)}

موجی به جنبش آمد و برخاست کوه کوه / ابری به بارش آمد و بگریست زار زار

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت / شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

یکی با دیگری گفتا که ای دوست

پس از هجران , وصال دوست نیکوست

{آزیتا(دریا)}

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن / در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت

تا تو نگاه می کنی کار من آه کردن است

ای به فدای چشم تو , این چه نگاه کردن است

{آزیتا(دریا)}

تو مي داني که قلب من اسير است
ميان عقل و احساسم سفير است
نمي دانم کدام راه برگزينم
مرا درياب که فردا خيلي دير است
(همراه)