مرکز انجمنهای تخصصی

تا دختر بهاران از رخ نقاب برداشت

برگشت از شکوفه هر شاخه ای ثمر داشت

{آزیتا(دریا)}

تو کافر دل نمی بندی نقاب زلف و می ترسم / که محرابم بگرداند خم ان دلستان ابرو

وین پرّ نگارینش بر او باز نبندند / تا آذر مه بگذرد,آید سپس آزار

راه خلوتگه خاصم بنما تا پس از این / می خورم با تو و دیگر غم دنیا نخورم

میان گریه میخندم که چون شمع اندر این مجلس / زبان آتشینم هست,لیکن در نمیگیرد

داستان در پرده می گویم ولی / گفته خواهد شد به دوستان نیز هم

ما برون را ننگریم و قال را / ما درون را بنگریم و حال را

ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه / زان پیش که گویند که از دار فنا رفت

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم / از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید * قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

درشت است پاسخ و لیکن درست / درستی,درشتی نماید نخست

تا بوده چشم عاشق در راه یار بوده بی آنکه وعده باشد در انتظار بوده

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.