مرکز انجمنهای تخصصی

در اوّل چون شما بودیم ما هم
چو ما گردید در آخر، شما هم
( اسرار نامه
عطار نیشابوری )

ما را رها کنید در این رنج بی حساب / با قلب پاره پاره و با سینه ای کباب

بالا بلند عشوه گر نقش باز من/پنهان نمود قصه ی عشق دراز من


اگر خرابه ببخشید.یه چیزی تو ذهنم بود.

به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد وبه مجنون و به لیلا شدنش می ارزد
دفتر قلب مرا وا کن و نامی بنویس سند عشق به امضا شدنش میارزد
گرچه من تجربه ای از نرسیدن هایم کوشش رود به دریا شدنش می ارزد

دم بر نیار و دفتر بیهوده پاره کن / تا کی کلام بیهده,گفتار ناصواب

دیدی ای دل که غم عشق دگربارچه کرد.....چون بشددلبروبایاروفادارچه کرد

در آ که در دل خسته توان دراید باز / بیا که در تن مرده روان دراید باز

زلف او دام است و خالش دانه ی آن دام و من / بر امید دانه ای افتاده ام بر دام دوست

تاتوانی دلی بدست آور.....دل شکستن هنرنمی باشد

دوش در خیل غلامان درش میرفتم / گفت ای عاشق بیچاره تو باری چه کسی

یااله العالمین یزدان پاک....... سینه ای ده اندرونش چاک چاک

کارم همه ناله و خروشست امشب نی‌صبر پدیدست و نه هو شست امشب
دوشم خوش بود ساعتی پنداری کفارهٔ خوشدلی دوشست امشب