مرکز انجمنهای تخصصی

من که باشم در آن حرم که صبا / پرده دار حریم حرمت اوست

تا گرفتی از رخ ماهت نقاب

جلوه گر شد چهره ی چون آفتاب

آفرین بر جلوه ی رخسار تو

کس ندارد طاقت دیدار تو

{آزیتا(دریا)}

وای ازین دل که نی هرگز بکامم وای ازین دل که آزارد مدامم
وای ازین دل که چون مرغان وحشی نچیده دانه اندازد بدامم

مثال عشق پیدایی و پنهان / ندیدم همچو تو پیدا و پنهان

ندیدم هیچ کی را مهربان تر

ز مادر در تمام زندگانی

شوم آسوده از هر رنج وقتی

به من حرفی زند با مهربانی

{آزیتا(دریا)}

یکی درخت گل اندر میان خانه ی ماست / که سرو های چمن,پیش قامتش پستند

دلابسوز که سوزتوکارها بکند..... نیازنیمه شبی رفع صدبلا بکند

در کعبه اگر دل سوی غیرست ترا طاعت همه فسق و کعبه دیرست ترا
ور دل به خدا و ساکن میکده‌ای می نوش که عاقبت بخیرست ترا

ای گدایان خرابات,خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز انعامی چند

دردمندان بلا زهر هلاهل دارند / قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

یک مرغک خوش آهنگ , بر بام خانه می خواند

در آن سپیده ی صبح , تنها ترانه می خواند

با عطر گل در آمیخت , آواز دلگشایش

شد با نسیم همراه , بوی گل و نوایش

{آزیتا(دریا)}

شیرین دهنی که از لبش جان میریخت کفرش ز سر زلف پریشان میریخت
گر شیخ به کفر زلف او ره می‌برد خاک ره او بر سر ایمان می‌ریخت