مرکز انجمنهای تخصصی

تا درد رسید چشم خونخوار ترا خواهم که کشد جان من آزار ترا
یا رب که ز چشم زخم دوران هرگز دردی نرسد نرگس بیمار ترا

ای عقربک آهسته تر , برصفحه ی ساعت گذر

شاید در این دم بیشتر , از عمر خود گیرم ثمر

تندی مکن در کار خود , تا من ببندم بار خود

آهسته کن رفتار خود تا با تو گردم هم سفر

{آزیتا(دریا)}

راندی ز نظر، چشم بلا دیدهٔ ما را این چشم کجا بود ز تو، دیدهٔ ما را
سنگی نفتد این طرف از گوشهٔ آن بام این بخت نباشد سر شوریدهٔ ما را
مردیم به آن چشمهٔ حیوان که رساند شرح عطش سینهٔ تفسیدهٔ ما را
فریاد ز بد بازی دوری که برافشاند این عرصهٔ شطرنج فرو چیدهٔ ما را
هجران کسی، کرد به یک سیلی غم کور چشم دل از تیغ نترسیدهٔ ما را
ما شعلهٔ شوق تو به صد حیله نشاندیم دامن مزن این آتش پوشیدهٔ ما را
ناگاه به باغ تو خزانی بفرستند خرسند کن از خود دل رنجیدهٔ ما را
با اشک فرو ریخت ستمهای تو وحشی پاشید نمک، جان خراشیدهٔ ما را

ای غایب از نظر, به خدا می سپارمت

جانم بسوختی و به جان دوست دارمت

{آزیتا(دریا)}

تو ای پری کجایی*که رخ نمی نمایی

یا رب غم آنچه غیر تو در دل ماست بردار که بیحاصلی از حاصل ماست
الحمد که چون تو رهنمایی داریم کز گمشدگانیم که غم منزل ماست

  نقش خیال دوست با ماست****ما را همه عمر خود تماشاست
آنجا که جمال دلبر آمد****والله که میان خانه صحراست  

توانا بود هر که دانا بود

ز دانش دل پیر برنا بود

{آزیتا(دریا)}

دی شانه زد آن ماه خم گیسو را بر چهره نهاد زلف عنبر بو را
پوشید بدین حیله رخ نیکو را تا هر که نه محرم نشناسد او را

اسوده نباش که بی نیازی / یک ان دگر پر از نیازی
انجا که تو فرعون زمانی /در تیر رس باد خزانی

یاد یاران , یاد آن یاران بی همتا به خیر

یاد روز همدلی ها , هم زبانی ها بخیر

{آزیتا(دریا)}

روزگاری شد که در میخانه خدمت می کنم / در لباس فقر کار اهل دولت میکنم