مرکز انجمنهای تخصصی

آنچه که هستی تو نشانت دهم

آگهی از قد و توانت دهم

یاد تو آرم که تو یک آدمی

صاحب دل , صاحب جام جمی

{آزیتا(دریا)}

یا رب ز کرم دری برویم بگشا راهی که درو نجات باشد بنما
مستغنیم از هر دو جهان کن به کرم جز یاد تو هر چه هست بر از دل ما

آنجا که بس پیاده ی رهرو , برهنه پا

بر خار و سنگ خاره گذارند گامها

باید پیاده ساخت سواری که اسب را

از سیم , طوق سازد و از زر , لگامها

{آزیتا(دریا)}

ای دوست دوا فرست بیماران را روزی ده جن و انس و هم یاران را
ما تشنه لبان وادی حرمانیم بر کشت امید ما بده باران را

آفرین جان آفرین پاک را / آن که جان بخشید و ایمان خاک را

آن رشته که قوت روانست مرا آرامش جان ناتوانست مرا
بر لب چو کشی جان کشدم از پی آن پیوند چو با رشتهٔ جانست مرا

ای دلیل دل گمگشته,خدا را مددی / که غریب ار نبرد ره,به دلالت برود

دلم خواهد که طوفان گردم و دریا بلرزانم

نه مانند نسیمی شاخه ی گل را بلرزانم

پر گل , روح بلبل , جان شمع و بال پروانه

چرا نازک دلان عشق را بیجا بلرزانم؟

{آزیتا(دریا)}

مرا به باده جي حاجت كه مست روي تو بأشم در ان نفس بميرم كه خاك كويي تو بأشم

مستغرق نیل معصیت جامهٔ ما مجموعهٔ فعل زشت هنگامهٔ ما
گویند که روز حشر شب می‌نشود آنجا نگشایند مگر نامهٔ ما

اگر گرد کسی بسیار گردی اگر چه عزیزی خار گردی

از ستم جبر به جان امده ام / از غم املا به فغان امده ام
خسته شدم بنده ز جغرافیا / هم ز اروپا و هم ز اسیا
من چه کنم اب و هوایش بد است/ یا که فلان رود به رویش سد است
یا که فلان چشمه فلان جا بود / رقص کنان راهی دریا بود
این که نشد اب نشد نان من/نمره بده نمره بده جان من
نمره بیست تو بود دلپذیر/ بنده فدای تو شوم ای دبیر



‏(با عذرخواهی از دوستان فرهیخته بابت ای شعر طنز. . . )