مرکز انجمنهای تخصصی

راه تو بهر روش که پویند خوشست وصل تو بهر جهت که جویند خوشست
روی تو بهر دیده که بینند نکوست نام تو بهر زبان که گویند خوشست

تو را با غیر میبینم صدایم در نمی آید دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید

دو هفته میگذرد کان مه دو هفته ندیدم / به جان رسیدم از آن تا به خدمتش نرسیدم

مستم کن انچنان که ندانم ز بیخودی / در عرصه خیال که امد کدام رفت

تسبیح ملک را و صفا رضوان را دوزخ بد را بهشت مر نیکان را
دیبا جم را و قیصر و خاقان را جانان ما را و جان ما جانان را

آه از آن جور وتطاول که در این دامگه است / آه از آن سوزو گدازی که در آن محفل بود

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟ طوطی صفتی طاقت اسرار نداری

یکی گردیم در گفتار و در کردار و در رفتار / زبان و دست و پا یک کرده خدمتکار هم باشیم

ما ز یاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

مرا هرگز نباشد با تو کاری

ندارم از کسی هیچ انتظاری

نخواهم زیب سر گردم چو افسر

مرا برخاک ره بگذار و بگذر

{آزیتا(دریا)}

روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خواست*وندر طلب طعمه پر و بال بیاراست

تو خود ای گوهر یکدانه کجایی اخر / کز غمت دیده مردم همه دریا باشد