مرکز انجمنهای تخصصی

تو همچون گل ز خندیدن لبت با هم نمیاید / روا داری که من بلبل,چو بوتیمار بنشینم

من آن عودم که در آتش بسوزم

که بوی خوش رسانم بر مشامی

به ناکامی بسازم تا رسانم

دل محروم ناکامی به کامی

{آزیتا(دریا)}

یا رب به محمد و علی و زهرا یا رب به حسین و حسن و آل‌عبا
کز لطف برآر حاجتم در دو سرا بی‌منت خلق یا علی الاعلا

ای بپا خواسته منشین که تو را ره دور است

پشت سر ظلمت و در پیش جهان نور است

پیش رو پیش اگر روشنیت منظور است

هر کجایی توقف کنی آنجا گور است

ایستایی همه مرگ است , برو پویا شو

زندگی پویش محض است , به جان جویا شو

{آزیتا(دریا)}

و ليك اسرار خود با تو نگويند * نشايد گفت سر جز با سزايي

یا رب مکن از لطف پریشان ما را هر چند که هست جرم و عصیان ما را
ذات تو غنی بوده و ما محتاجیم محتاج بغیر خود مگردان ما را

ای محتسب خدا را, مشکن سبوی ما را

بگذر ز خود پرستی، بگذار این ریا را

{آزیتا(دریا)}

ای شیر سرافراز زبردست خدا ای تیر شهاب ثاقب شست خدا
آزادم کن ز دست این بی‌دستان دست من و دامن تو ای دست خدا

ای تو شمع تابناک محفلم

چلچراغ سقف ایوان دلم

ای تو هم یاقوت و هم مرجان من

زینت دامان و زیب جان من

{آزیتا(دریا)}

نی قصهٔ آن شمع چگل بتوان گفت نی حال دل سوخته دل بتوان گفت
غم در دل تنگ من از آن است که نیست یک دوست که با او غم دل بتوان گفت

تا نغمه ی جاودانه ام هست

در گوش جهان ترانه ام هست

آن زمزمه ای که خیزد از دل

در ناله ی عاشقانه ام هست

{آزیتا(دریا)}

تا چند کشم غصهٔ هر ناکس را وز خست خود خاک شوم هر کس را
کارم به دعا چو برنمی‌آید راست دادم سه طلاق این فلک اطلس را