مرکز انجمنهای تخصصی

تويي که بر سر خوبان کشوري چون تاج
سزد اگر ز همه دلبران ستاني باج

جمال كعبه مگر عذر رهروان خواهد
كه جان زنده دلان سوخت در بيابانش

شهر تو شهر فرنگ آدماش طرم قبا
شهر من شهر دعا روي گنبداش طلا

از پي يک راست گفتم صد دروغ
ماست را من بردم و مظلوم دوغ

غم گيتي گر از پايم در اورد
به جز ساقر كه باشد دستگيرم

من به سرمنزل عنقا نه به خود بردم راه
قطع اين مرحله با مرغ سليمان کردم

من فکر مي کنم اين قصه سر دراز دارد ! چون دوستان همه از نظر ادبي آماده آماده اند. پيشنهاد ميکنم براي محک جدي تر معلومات ادبي خودتون مشاعره موضوعي رو هم امتحان کنيد. چون اينجوري امکان تقلب هست ولي در مشاعره موضوعي فکر بيشتر به تکاپو ميفته
http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=11267

osilatoria
اين هم يك بيت از جنتي عطايي:
من بدين افسون شدم افسانه ي تو
اين چنين ديوانه اي ديوانه ي تو

وفا كنيم ملامت كشيم و خوش باشيم
كه در طريقت ما كافريست رنجيدن

نگارم دوش در مجلس به عزم رقص چون برخاست
گره بگشود از گيسو و بر دل هاي ياران زد

دامنش شد خوابگاه خستگي
اين چنين آغاز شد دلبستگي

يغماي عقل و دين را بيرون خرام سرمست
در سر كلاه بشكن در بر قبا بگردان

  کجا ديدم در کتاب
که ابليس را ديد شخصي