مرکز انجمنهای تخصصی

روشـن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
مـنـت خاک درت بر بصری نیست که نیست

تويي آن گوهر يكدانه كه در عالمُ قدس
ذكر خير تو بود حاصل تسبيح ملك

کو يرم دستم از هر چيز خالي است
دلــي سرشار چــون در يـا به من ده

هر كه رفت از ديده، داغي بر دل ما تازه كرد
در زمين نرم نقش پا نمايان مي‌شود

در عهد پادشاه خطا بخش جرم پوش
حافظ قرابه كش شد و مفتي پياله نوش

شکر ايزد که به اقبال کله گوشه گل
نخوت باد دي و شوکت خار آخر شد

دو نصيحت كنمت بشنو و صد گنج ببر
از در عيش در او به ره عيب مپوي

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست
جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیسـت

تو حکيمي تو عظيمي تو کريمي تو رحيمي
تــو نـمــايـنـده فـضلي تــو سزاوار ثـنـايـي

يكدم غريق بحر خدا شو گمان مبر
كز اب هفت بحر به يك مور تر شوي

تــا چند عـمـر در هــوس و آرزو رود
اي کاش اين نفس که برآمد فرو رود

دل بيمار شد از دست رفيقان مددي
تا طبيبش به سر اريم و دوايي بكنيم

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.